ANIOŁY
Pracownia Artystyczna prezentuje Anioły malowane na drewnie oraz Anioły wykonane ze szkła witrażowego. Anioły kojarzą nam się głównie z opiekuńczością oraz pięknem. Występują w wielu religiach. W każdej są istotami niezwykłymi, w hierarchii stojącymi pomiędzy Siłą Najwyższą a ludźmi, opiekunami ludzi, czasami też ich rywalami.
Anioły w większości religii są duchowymi bytami, które służą i na rożne sposoby wspierają działania Boga. Ich nazwa pochodzi pierwotnie z języka greckiego , gdzie słowo „angelos” oznacza „posłaniec”.
Pierwsze wyobrażenia aniołów powstały w starożytnym Egipcie i Babilonii. Religie tych cywilizacji posiadały całe zastępy duchów i istot, które pośredniczyły między bogami a człowiekiem. Najczęściej przedstawiane były jako uskrzydlone zwierzętami z ludzkimi twarzami. Anioły tam występujące posiadały pewnego rodzaju cielesność: płodziły dzieci, odczuwały głód i pragnienie.
Anioły często występują w Starym Testamencie. Jednakże więcej informacji na ich temat można znaleźć w pismach kabalistycznych oraz apokryfach. Chrześcijaństwo przejęło wiarę w anioły z judaizmu.
W chrześcijaństwie anioły mają dwie główne funkcje:
• gloryfikującą - wysławiają chwałę i wspaniałość Boga
• pośredniczącą - są posłańcami Boga, opiekunami powierzonych im osób, zanoszą ludzkie modlitwy przed oblicze Boga, oznajmiają ludziom Jego wolę, pomagają podjąć właściwą decyzję.
Najwcześniej anioły przedstawiane były pod postacią młodzieńców bez zarostu, w białych tunikach. Następnie pojawiły się wizerunki aniołów w zbrojach i z brodami. Co ciekawe, początkowe wyobrażenia aniołów nie miały skrzydeł. Dopiero potem to właśnie skrzydła stały sie nieodłącznym atrybutem wszystkich aniołów. Anioły przedstawiane były od tego czasu z pięknymi, dużymi skrzydłami - orlimi bądź łabędzimi.
Sztuka chrześcijańska przedstawia zazwyczaj anioły w postaci ludzkiej ze skrzydłami. Ten sposób ich przedstawienia ma przypominać wiernym, iż te niebieskie istoty zawsze są gotowe wypełniać rozkazy Boże i nieść pomoc. Wyraz twarzy aniołów jest zawsze młodzieńczy lub dziecinny. Wynika to z faktu, że są nieśmiertelni, a więc zawsze młodzi. Stopy mają zawsze bose, ponieważ tak ukazywali się patriarchom. Bose stopy oznaczają oderwanie aniołów od spraw ziemskich. Artyści ubierają anioły w białe szaty, ponieważ biel oznacza niewinność i radość niebieską. Biel jest także kolorem kapłańskim, a aniołowie modląc się za ludzi, spełniają posługę kapłańską. Przepasanie szat ma oznaczać gotowość do spełniania rozkazów.
Ozdoby z drogich kamieni symbolizują ich przymioty:
szafir - czystość,
hiacynt - życie w niebie,
szmaragd - wiecznie kwitnącą i młodą naturę...
Trąba, z którą przedstawia się anioła ma w ludziach budzić pamięć o sądzie ostatecznym. Przedstawianie aniołów w postaci samych główek ma przypominać, że nie posiadają ciała, a jedynie rozum i wolną wolę. Chmurki, które je otaczają wskazują na miejsce ich zamieszkania - niebo.
Anioły w większości religii są duchowymi bytami, które służą i na rożne sposoby wspierają działania Boga. Ich nazwa pochodzi pierwotnie z języka greckiego , gdzie słowo „angelos” oznacza „posłaniec”.
Pierwsze wyobrażenia aniołów powstały w starożytnym Egipcie i Babilonii. Religie tych cywilizacji posiadały całe zastępy duchów i istot, które pośredniczyły między bogami a człowiekiem. Najczęściej przedstawiane były jako uskrzydlone zwierzętami z ludzkimi twarzami. Anioły tam występujące posiadały pewnego rodzaju cielesność: płodziły dzieci, odczuwały głód i pragnienie.
Anioły często występują w Starym Testamencie. Jednakże więcej informacji na ich temat można znaleźć w pismach kabalistycznych oraz apokryfach. Chrześcijaństwo przejęło wiarę w anioły z judaizmu.
W chrześcijaństwie anioły mają dwie główne funkcje:
• gloryfikującą - wysławiają chwałę i wspaniałość Boga
• pośredniczącą - są posłańcami Boga, opiekunami powierzonych im osób, zanoszą ludzkie modlitwy przed oblicze Boga, oznajmiają ludziom Jego wolę, pomagają podjąć właściwą decyzję.
Najwcześniej anioły przedstawiane były pod postacią młodzieńców bez zarostu, w białych tunikach. Następnie pojawiły się wizerunki aniołów w zbrojach i z brodami. Co ciekawe, początkowe wyobrażenia aniołów nie miały skrzydeł. Dopiero potem to właśnie skrzydła stały sie nieodłącznym atrybutem wszystkich aniołów. Anioły przedstawiane były od tego czasu z pięknymi, dużymi skrzydłami - orlimi bądź łabędzimi.
Sztuka chrześcijańska przedstawia zazwyczaj anioły w postaci ludzkiej ze skrzydłami. Ten sposób ich przedstawienia ma przypominać wiernym, iż te niebieskie istoty zawsze są gotowe wypełniać rozkazy Boże i nieść pomoc. Wyraz twarzy aniołów jest zawsze młodzieńczy lub dziecinny. Wynika to z faktu, że są nieśmiertelni, a więc zawsze młodzi. Stopy mają zawsze bose, ponieważ tak ukazywali się patriarchom. Bose stopy oznaczają oderwanie aniołów od spraw ziemskich. Artyści ubierają anioły w białe szaty, ponieważ biel oznacza niewinność i radość niebieską. Biel jest także kolorem kapłańskim, a aniołowie modląc się za ludzi, spełniają posługę kapłańską. Przepasanie szat ma oznaczać gotowość do spełniania rozkazów.
Ozdoby z drogich kamieni symbolizują ich przymioty:
szafir - czystość,
hiacynt - życie w niebie,
szmaragd - wiecznie kwitnącą i młodą naturę...
Trąba, z którą przedstawia się anioła ma w ludziach budzić pamięć o sądzie ostatecznym. Przedstawianie aniołów w postaci samych główek ma przypominać, że nie posiadają ciała, a jedynie rozum i wolną wolę. Chmurki, które je otaczają wskazują na miejsce ich zamieszkania - niebo.